otobüsteki yaşlı teyzenin inerken bana yerini vermesine cok duygulandım doğrusu, ‘kızım gel otur bayılacaksın’. sağol teyzecim, yer verenlerin çok olsun. galiba hayatımda yaptığım en isabetli iş kışın doğmakmış.
17.30da sandığım toplantıya yirmi dakika gecikip, buluşma noktasında kimsecikleri göremeyince gelen mesajı tekrar okudum; ‘yukarıdaki özsüt’ün üst katında 17.50′de buluşuyoruz.’ allahım ne yücesin!, iki laflayıp pasta yedim, sonra münevver tutanak, rapor, müze, eğitim, emesprocekt filan dedi. galiba bu kelimelerden anlamlı birtakım cümleler hatırlayıp sözverdiğim raporu göndermeliyim.
naapalım güneyliyiz, rahat insanlarız.
