be naptal bir koovvboyum

otobüsteki yaşlı teyzenin inerken bana yerini vermesine cok duygulandım doğrusu, ‘kızım gel otur bayılacaksın’. sağol teyzecim, yer verenlerin çok olsun. galiba hayatımda yaptığım en isabetli iş kışın doğmakmış. 

 17.30da sandığım toplantıya yirmi dakika gecikip, buluşma noktasında kimsecikleri göremeyince gelen mesajı tekrar okudum; ‘yukarıdaki özsüt’ün üst katında 17.50′de buluşuyoruz.’ allahım ne yücesin!, iki laflayıp pasta yedim, sonra münevver tutanak, rapor, müze, eğitim, emesprocekt filan dedi. galiba bu kelimelerden anlamlı birtakım cümleler hatırlayıp sözverdiğim raporu göndermeliyim.

naapalım güneyliyiz, rahat insanlarız.

kalenin dibinde bir taş olaydım

stres küpü olmuşken, ödevim hakkında hiçbir fikre sahip değilken, üstelik grup arkadaşlarımın da bu ucube ödeve dair hiçbir fikirleri yokken, powerpoint sayfasına küçük bir çocuğun bir şırınga gördüğünde yüzünün alacağı ifadeyi yüzüme takınarak bakarken, döktüğüm sıkıntı terleri sırtımda soğurken; keşke şarj aleti bulunamayan bir telefon olsam diyorum. şarjım bitince kapanırdım. kimsecikler açamazdı.
ilk post’umu kırağı çalarken’e yazmak istemezdim. gerçekten.

çekçek şeyisi

bikbik

tarla-tan

helloğ, this is my first blog with my blog expert.

we’re checking turkish letters.

Hello world!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!